De fietsende slager

We waren nog ter hoogte van Parijs toen we vonden dat we lang genoeg gereden hadden. We belandden op de camping van Bresles (spreek uit Brel), 10 km ten oosten van Beauvais.
Het stadje had duidelijk betere tijden gekend. We wilden wat vlees kopen bij de plaatselijke traiteur/slager Jean de Loddere. Een vriendelijke man, ik schatte hem op een jaar of vijftig, die alle tijd had voor zijn klanten. Nadat de vrouw die voor ons was, betaald had, werd het laatste plaatselijke nieuws nog uitvoerig besproken. Niet ongeduldig worden, we zijn immers op vakantie.
Omdat mijn Frans na meer dan veertig jaar Frankrijk, nog steeds niet accentloos is, vroeg Jean waar we vandaan kwamen, “België misschien?”, Toen ik antwoordde dat we uit Nederland kwamen werd hij gelijk enthousiast.
“Ha, Hollandais! C’est formidable. Mijn vrouw is pas in Holland geweest, naar de Kojkenhof. Ik hoop daar ook nog eens te komen, als ik over vijf jaar met pensioen ga.”
Ik vertelde hem dat hij dat zeker moest doen, dat in Nederland nog iedereen op klompen loopt en dat iedereen zijn tuin vol tulpen heeft. Vanzelf kwam het gesprek ook op het fietsen. De slager wist dat er in ons land fietspaden zijn, les pistes cyclables. In Frankrijk zie je wel de geasfalteerde paden die over afgedankte spoorlijntjes lopen zoals bij ons het Halve Zolenpad en het Bels Lijntje. Dat is la voie verte, de groene weg. Slager Jean was een echte fietsfanaat. Met de mountainbike ging hij iedere week in zijn eentje twee tot drie uur het bos in, meestal op maandag. Op zondag moet de zaak open zijn. Zodoende kon hij zelden of nooit met zijn clubgenoten mee. Op mijn vraag of dat niet gevaarlijk is, als mountainbiker zo alleen in een groot bos, antwoordde hij dat dat inderdaad wel eens slecht uitpakt. Bij een val had hij onlangs zijn schouder geblesseerd. Hij kon amper nog koteletten hakken en biefstuk snijden (platslaan doen ze alleen in Nederland). Gelukkig ging het nu beter met die schouder. Zo ging het gesprek nog even door en we wisselden onze fietservaringen uit. Ik heb hem maar niet verteld dat ik nog familie ben van Joop Zoetemelk (spreek uit Jop Zoetemek) anders hadden we daar waarschijnlijk nog tot sluitingstijd gestaan.
’s Avonds op de camping bleek dat Jean Deloddere niet alleen een enthousiaste fietser is, maar dat hij zijn vak als traiteur/slager uitstekend verstaat. Voor hen die mogelijk in de toekomst in de buurt van Bresles terecht komen, het adres is: 7, Rue de General de Gaulle. 60510 Bresles. Tel/fax 0344079063. Van harte aanbevolen voor een praatje over het fietsen en een goed stuk vlees.

P. Zoetemelk