Het wielershirt

De kleinzoon van Peter

De start van de Eneco Tour in Oosterhout.   Dat is voor elke lokale wielerliefhebber een must om daarbij aanwezig te zijn. Vele bekenden gezien, ook veel clubleden hadden die ochtend in hun agenda dik aangestreept, gezien het aantal dat ik ontmoette en heb gesproken.
Ook mijn zoon en kleinzoon van 11 jaar konden zich niet beheersen en kwamen al heel vroeg vanuit Rozenburg zich melden. De kleinzoon trots getooid in wielershirt en met de Eneco-pet op die hij de dag eerder in Amersfoort bij de proloog had weten te bemachtigen.

Lopend over de startplaats, kwamen de eerste teambussen aanrijden. Meteen werd de aandacht verlegd van de start naar de bussen, want daar viel misschien wel wat te halen. Kleinzoon weet dat Opa niet verlegen is, zijn talen een beetje spreekt en snel vrienden maakt. Dus het duurde niet lang of hij kwam met de vraag “Opa, wil jij voor mij vragen of ze een bidon voor mij hebben”. Wetende dat hij niet de enige was met die vraag, moest dus voorzichtig geopereerd worden. Een bidon krijgen waar veel publiek rondloopt vereist tactiek. Dus wachten tot je de enige bent bij een verzorger, even smoezen over het weer, het harde werken en dan met de vraag komen of ze misschien een bidon voor die kleine man hebben. Alleen hartelozen kunnen zo een verzoek weigeren, maar bij de meeste verzorgers zie je een glimlach rond de mond en kunnen zijn aanblik niet negeren. Trots telde hij 5 bidons, waarvan twee  zelfs gevuld met vloeistof voor de renners zelf.

Aangekomen bij de teambus van Liquigas kwam de volgende vraag: “Opa, zouden de renners van Liquigas mij een handtekening willen geven”, meteen zijn jack opendoend en trots zijn Liquigas shirt tonend.  Dat vereist weer een andere aanpak. Dus even wachten en goed monitoren wie de manager van de dag is. Deze eenmaal gevonden, even praten over het weer, de mooie bus, de sterke prestaties van Nibali en het ijs is gesmolten. Kleinzoon had inmiddels zijn shirt uitgetrokken en samen met een viltstift ging het shirt de bus in en alle renners, verzorgers en management hebben daar in groot enthousiasme hun handtekening op gezet. Kwam mijn steenkoolitaliaans toch nog even van pas.

Ja, dat shirt wordt nooit meer gewassen, dat is zeker. “Zal wel inlijsten worden” zei mijn zoon.

Peter van Dalsem

Voor de foto’s: Klik hieronder
https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=116108289688486290807&target=ALBUM&id=5638796170921722465&authkey=Gv1sRgCLDTxuue8Kjj9wE&invite=CJrj0ZUM&feat=email