Mijn laatste tijdrit

Jarenlang heb ik meegedaan met de tijdritten die onze club ieder jaar organiseert. Ik heb het altijd graag gedaan en ik wil niet onbescheiden lijken, het ging mij meestal best goed af. Dat tijdrijden zit ons Zoetemelkjes waarschijnlijk in het bloed, want Joop kon het ook prima.
Maar de tijden veranderen. Vroeger trainde ik een of twee weken voor de tijdrit op het 6 km lange circuit in de polder. Om geen tijdrit te missen was ik zelfs bereid om enkele dagen later op vakantie te gaan. Nu betrap ik er mijzelf op dat ik juist eerder vertrek, of een smoes bedenk om maar niet mee te hoeven doen.
Dit jaar had ik me al twee keer met goed fatsoen weten te onttrekken aan mijn sportieve plicht, maar de laatste tijdrit in augustus kwam ik er niet onderuit. Ik kon het opbrengen om twee dagen tevoren het parcours te verkennen. Je moet toch weer wennen aan de snelheid die je normaal niet haalt, je wilt weten hoe de bochten erbij liggen en of de maïs niet te hoog staat zodat de bocht vlot genomen kan worden. Omdat ik de vorige keer een paar seconden tekort kwam voor een ereplaats,  nam ik ook de moeite om beugeltjes op mijn stuurt te monteren en ik zette zelfs het zadel drie cm naar voren.
Eindelijk was het dan zover. Ik werd als tweede renner afgeschoten. Er stond behoorlijk wat wind en ik merkte dat ik meer moeite had om de gang erin te houden dan bij mijn trainingsritje. Erger nog, ik was kapot. Mijn hart ging als een gek tekeer en mijn benen stonden op breken. Dat is normaal bij een tijdrit; je ziet enorm af. Doe je dat niet dan haal je er niet uit wat er in zit en laat je seconden liggen. Maar deze keer maakte ik een cruciale fout. Ik begon erbij na te denken. Is dit wel gezond op mijn leeftijd? Moet ik hier nog mee doorgaan? Ging mijn hart wel eens meer zo tekeer? Heb dat pijntje ooit eerder gevoeld?
Toen ik over de finish kwam, dacht ik dit doe ik nooit meer, maar bij de bekendmaking van de uitslag bleek dat deze oude man toch nog behoorlijk voor de dag kwam met iets meer dan 36 km per uur over 12 km. En dan slaat de twijfel toe. Nee, ik weet het zeker. Dit is de absoluut de laatste tijdrit die ik gereden heb …………..  in ieder geval van dit seizoen.

P. Zoetemelk