De Tour de France van 2025

Jonge renners, die nu al in hun dromen denken de Tour de France van 2025 te gaan winnen, sorry. Dat zal niet lukken. Waarom niet? Dat zal ik uitleggen.

25 September 1999 is er een jongen geboren. Hij had tot zijn achtste jaar nog nooit gefietst (angst), daarna op een landgoed van vrienden in Frankrijk 8 dagen lang getraind in het overeind blijven, het nemen van bochten, het tijdig remmen en het aangaan van een beklimming, kortom, hij heeft geleerd om op een leeftijd van acht jaar al zijn concurrenten “het snot voor de ogen te rijden”.
In het vervolg van de vakantie, op een camping in het Loire-gebied, daagde deze renner zijn opa en vader uit om de beklimming, beginnend bij de camping, te bestrijden onder het motto van wie het eerste boven was. Zijn vader was snel achtergelaten, zijn Opa liet hem wijselijk voorop het tempo maken om vlak voor de finish genadeloos toe te slaan. Echter, kleinzoon had bepaald dat de finish 50 meter terug was, daar bij dat struikje, en niet bovenop de top van de klim. Ga daar maar eens over in discussie.
Het was 2008, de Tour had een aankomst op de Alpe d’Huez. Opa, zoon en kleinzoon waren daar getuige van dat Carlos Sastre zijn eindzege veiligstelde. Het enorme circus rondom de Tour maakt grote indruk op de kleinzoon, voor het eerst met zo een grote wielerwedstrijd geconfronteerd.
Opa had via zijn schrijvende bronnen accreditaties kunnen regelen voor het “Village départ” de volgende ochtend in Bourg d’Oisans. Drentelend door het speciaal aangelegde park, liepen wij een in gedachten verzonken Maarten Ducrot tegen het lijf. Kleinzoon herkende Maarten en vroeg spontaan of hij met hem op de foto mocht. Tegen zo een verzoek kon Maarten niet op, natuurlijk, jij altijd.
Al kwebbelend vertelde mijn kleinzoon dat hij in 2025 de Tour zou gaan winnen, waarop Maarten, enigszins van zijn stuk gebracht, alleen maar kon stamelen dat hij hoopte daar dan wel getuige van te mogen zijn.
5 Minuten later was kleinzoon getooid in een nieuwe bolletjestrui, voorzien van de handtekening van Richard Virenque. Nog niet geheel tevreden, ging hij op schoot zitten bij Robbie McEwen, ging op de foto met Martijn Maaskant, viel bijna flauw bij het zien van Fabian Cancellara en ging uit zijn dak bij het ontmoeten van de gebroeders Schleck. Wat je op zo een jonge leeftijd allemaal moet verwerken.
Komende zomer gaan wij op vakantie naar Luxemburg. Kleinzoon gaat mee. Samen met Opa werd de kaart van Luxemburg driftig bestudeerd. Waar staan wij vroeg de kleinzoon. Kijk hier, in Rosport aan de Sûre, aan de overkant ligt Duitsland. Opa, en waar ligt Mondorf les Bains? Opa was verbaasd over de perfecte Franse uitspraak. Hoezo, waarom wil jij dat weten? Nou, hoe ver is dat vroeg de kleinzoon. Ongeveer 40 kilometer zei Opa. Oh, fietsen wij dan naar het huis van de Schleck’s was de vraag. Zou kunnen zei Opa, maar hoe wil jij dan terug? Nou, heen gaat wel, maar terug zie ik als een training, want ik ga in 2025 toch de Tour de France winnen!

Opa Peter van Dalsem