{"id":425,"date":"2025-12-28T20:49:45","date_gmt":"2025-12-28T19:49:45","guid":{"rendered":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/?page_id=425"},"modified":"2026-06-29T11:59:06","modified_gmt":"2026-06-29T10:59:06","slug":"ritverslag-2026","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/?page_id=425","title":{"rendered":"Ritverslag 2026 (onder persoonlijke titel Piet Raaijmakers tenzij anders vermeld)"},"content":{"rendered":"\n
Zondag 28 juni Zondereigen<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Zinderend hete dagen werden afgesloten met een ware nachtelijk lichtshow aangevuld met een verfrissende douche en stevige winden. Op het nieuws werd een en ander alweer snel verkocht als resultaat van door menselijke activiteiten, verbranding van fossiele energiebronnen, veroorzaakte klimaatverandering. Hoe lang zal deze tunnelvisie nog gebezigd gaan worden? Al met al stonden er tien leden aan het vertrek. De weg en met name het fietspad was bezaaid met afgewaaide bladeren en takjes, soms takken. Uitkijken geblazen. Ondanks het uitkijken kreeg Mario het toch aan de stok met een tak. Het water in de poel nabij de Bavelse Berg stond laag. Dit was goed te zien aan de kleur van het onderste deel van de stengels van de lisdodden. Hetzelfde gold voor het waterpeil van de poel in de Royaaldreef, er was bijna geen water meer te zien. Dit kwam mede door de weelderige begroeiing. De nachtelijk plensbuien hadden hun uitwerking op het naar vocht smachtende groen niet gemist. Alsof het gras, de bomen en de struiken ons een glimlachend welkom heetten. Op de Bosweg inhouden voor een tegemoet komende aanspanning. Na Dassemus gingen Mario, Twan, Arjan R en Piet R via Ulvenhout huiswaarts. Ieder had zijn reden om korter te rijden. Ik was al snel tot de conclusie gekomen dat je fysiek minimaal 99% in orde moet zijn om mee te kunnen. Lukte het mij vroeger om met 95% nog mee te kunnen, nu is dat verleden tijd. Een combinatie van doorzettingsvermogen, ervaring en routine is niet meer voldoende. Ondanks de ingekorte route hebben de afzwaaiers kunnen genieten van al het schoons en minder schoons dat te bewonderen was. De spreidingsbreedte was enorm, aan het ene uiterste Ma Flodder en aan het andere uiterste Tatjana in haar gloriedagen. Van het postuur van PFP (laatste winnares van de Tour) tot een mollig postuur waarbij op een grammetje niet bezuinigd is.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Sadiq Khan (burgermeester van Londen): \u201cIslam is vrede, liefde en tolerantie. De Islam viert diversiteit, want diversiteit is onze kracht\u201d.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zondag 21 juni Spoordonk<\/strong><\/h5>\n\n\n\n
Zondag 14 juni Rondje Kinderdijk geschreven door Piet Stokman<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Onze kersverse zeventiger Jan de R. mocht deze ochtend bij de Warande eerst de gelukwensen van zijn fietsmakkers in ontvangst nemen alvorens de pedalen daadwerkelijk rond mochten. Met negen man sterk werd uiteindelijk koers gezet richting Kinderdijk. Aanvankelijk stonden er acht aan de meet, maar Twan v\/d H. sloot op het laatste moment aan toen wij de weg langs het Wilhelminakanaal opdraaiden. Zo kon het gezelschap alsnog richting het noorden vertrekken. De wind had er zin in vandaag. Op de open stukken richting de Moerdijkbrug blies Aeolus stevig uit zijn hoek. Voor Twan  v\/d H. en Mario K. bleek deze tegenwind een brug te ver, zodat zij een eigen koers verkozen. Bij de Beerploderweg kwam het peloton tot stilstand voor een passerende goederentrein. Theo de G., onze nestor, had \u00f3\u00f3k moeite met de wind en het stijgingsniveau van de Moerdijkbrug,  maar Jan in ‘t G. bracht hem weer netjes terug naar het peloton. Zoals het hoort. Via de Dordtse Biesbosch, een gebied dat ooit ontstond na de Sint-Elisabethsvloed van 1421 en tegenwoordig \u00e9\u00e9n van de grootste zoetwatergetijdengebieden van Europa vormt, bereikten wij Dordrecht. De oudste stad van Holland lag er rustig bij. Vervolgens ging het via Oud-Alblas en Alblasserdam richting Kinderdijk. Tussen de rietkragen werd stevig doorgereden. De teller bleef langdurig boven de dertig kilometer per uur hangen. Kinderdijk zelf behoeft nauwelijks introductie. De negentien molens, gebouwd om het water uit de polders te malen, staan sinds 1997 op de UNESCO Werelderfgoedlijst en vormen misschien wel het bekendste Nederlandse waterbouwkundige visitekaartje. Opvallend genoeg ontbraken vandaag de gebruikelijke horden Japanners. Kennelijk hadden zij belangrijkere zaken te doen en zaten zij elders ter wereld een sportieve confrontatie tussen Nederland en Japan af te wachten. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Langs de Lek vervolgden wij onze weg over de Lekdijk. De rivier, ooit een belangrijke aftakking van de Rijn, lag er kalm bij ondanks de stevige wind. Vlak voor onze koffiestop diende zich nog een opmerkelijk schouwspel aan. Twee blondines met identieke paardenstaarten draaiden de N481 op. De wielergestaltes waren bepaald niet van plan zich zomaar te laten verschalken. Zelfs onder leiding van Arjan v\/d S. bleef de afstand hardnekkig gelijk. De vraag bleef onbeantwoord of de dames nu zo hard reden, of dat Arjan er alles aan deed om het uitzicht nog even in stand te houden. Uiteindelijk moesten de dames toch buigen voor de macht van het peloton en bereikten wij gezamenlijk restaurant De Krom. Daar bleek de loftrompet over het appelgebak volledig terecht. De appeltaart smaakte voortreffelijk. Jan de R. vond zijn zeventigste verjaardag een passende gelegenheid om de groep te trakteren op koffie met appelgebak en slagroom. Een geste die door iedereen bijzonder werd gewaardeerd. Nogmaals dank daarvoor. Na de koffiestop gingen de remmen weer los. Via Bleskensgraaf, Ottoland en Goudriaan werd de terugweg ingezet. Ottoland dankt zijn naam overigens aan Otto van Arkel, een middeleeuwse edelman die hier ooit de scepter zwaaide. Of er ergens ook een Wehkampland bestaat, bleef tijdens de rit onbeantwoord. Met de wind inmiddels in de rug veranderde het karakter van de tocht volledig. Daar waar een brug of viaduct zich aandiende, leek bij Arjan v\/d S. een verborgen schakelaar omgezet te worden. Zowel bij de Moerdijkbrug, de brug bij Gorinchem als die bij Raamsdonksveer spatte het peloton uiteen wanneer hij de gaskraan volledig opendraaide. Rob van D. en Jan in ‘t G. probeerden telkens opnieuw zijn wiel te vinden, maar moesten uiteindelijk erkennen dat de benen van Arjan vandaag over een extra versnelling beschikten. Met een stevige bries in de rug en de nodige kilometers in de benen werd Oosterhout weer bereikt. De kilometerteller wees uiteindelijk ruim boven de 115 kilometer aan. Een mooie rit langs rivieren, polders, molens en eeuwenoude waterwerken. Mijn middag werd vervolgens afgesloten zoals een geslaagde fietsdag afgesloten behoort te worden: met een goed glas bier binnen handbereik. Het smaakte uitstekend en voelde meer dan verdiend.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van de dag:<\/strong>
“De wind bepaalt niet je bestemming, maar wel hoe hard je moet werken om er te komen.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

Zondag 14 juni Kinderdijk (Jan de Rooij)<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

9 leden aan het vertrek onder een grijs wolkendek. Deze rit werd vorig jaar geannuleerd wegens de hitte. Nu waren de temperaturen gelukkig wat beter. Via het Markkanaal richting Made. De wind was ook weer op tijd opgestaan en blies richting Moerdijkbrug voornamelijk tegen of schuin tegen. Voor de Moerdijkbrug werden we ingehaald door 4 fietsers die vertelden dat ze deze dag een rit van 375 km maakten vanuit Den Bosch richting Amsterdam en daarna weer naar het zuiden. Arjan en Marco hebben ze op de brug uit de wind gehouden. Het tempo was dermate dat er een breuk in onze groep ontstond. Bij de spoorovergang besloten Twan en Mario om een kortere weg naar huis te kiezen. Via de mooie polderwegen rond Dordrecht richting brug over de Beneden Merwede naar Sliedrecht. Via de fietsbrug over de A15 richting Oud Alblas, Alblasserdam en uiteindelijk via een fietspad met uitzicht op de molens van Kinderdijk. Vanaf Kinderdijk hadden we over de Lekdijk de wind in de rug en ging het vlot richting de uitgebreide Theostop bij de Krom aan de Alblas. Via Bleskensgraaf, Molenaarsgraaf, Vuilendam, Ottoland  ging het met gezwinde spoed waarbij we regelmatig de snelheid in de 30 km zones overschreden ( net als de meeste auto\u2019s overigens) richting Goudriaan. Via een fietspad verscholen achter het riet bereikten we Pinkeveer. Via Schelluinen naar de brug bij Gorinchem die we via de Oostzijde namen. Daarna de kortste weg naar huis. Dus over de parallelweg langs de A27 richting Hank. Na de brug bij Keizersveer via de gebruikelijke wegen door Raamdonksveer en de polder stormden we Oosterhout weer binnen. Wegens fietsvakantie van onze fietsende correspondent in de Vogezen moeten jullie het dit keer doen met een verslag van onze jarige secretaris die vandaag 70 kaarsjes mocht uitblazen.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 07 juni Kalmthoutse Heide<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Onze zilveren Jan in  \u2019t Gr, ja er zijn inmiddels drie zilveren jubilarissen in onze vereniging, had een mooier uitspansel verdiend dan het grijze uitspansel van deze ochtend. Notos en zephyrus hadden best een toontje lager mogen blazen. Het weer is zoals het is, daar doe je niets aan. Hoewel onze klimaatdrammers denken dat wij het klimaat, het weer op een termijn van meerdere decennia, naar onze pijpen kunnen laten dansen. Al met al gingen tien man op pad voor de Kalmthoutse Heide. In de Haagse Beemden moet het gisteren laat in de avond nog fors hebben geregend, een fietstunnel stond nog blank. Het frietkot aan het Liesbosch was nog gesloten. Langs Mc-Donalds in Etten-Leur en dan de binnenlanden in. De velden zien er na de neerslag van afgelopen week fris groen uit. Toch schijnt er niet genoeg nattigheid gevallen te zijn om de grondwaterstand wat op te krikken. Twan moest tijdig op het honk zijn, hij gaat via Zundert naar Den Hout. Schijf was nog in ruste. Bij Jagers Rust werd het terras in orde gemaakt. Onderweg naar Horendonk werden wij ingehaald door een coureur, mocht Ary nog tussen de wielen hebben gereden dan zou hij er zeer zeker achteraan gesprongen zijn. Voor Essen links af. Langs de N122 is het een drukte van jewelste bij de tankstations, allemaal gele kentekenplaten. Via de Wildertse Duintjes bereiken wij de Kalmthoutse Heide. Het Stappersven en de Drielingvennen laten een mooie weerspiegeling van de lucht in het wateroppervlak zien. De bananenstop wordt door menigeen aangegrepen om de blaas te legen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Na Nieuwmoer volgt de lange weg naar Achtmaal, gelukkig de wind van achteren. Vanaf Zundert is het de WBR in omgekeerde richting naar huis. Dezelfde omgeving wordt nu toch op een andere wijze waargenomen. Op het viaduct naar de Galderse Meren, waar het in het geheel niet druk was, het weer nodigde ook niet bepaald uit, test Arjan vd S zijn wattagemeter. De meter werkt nog uitstekend. Opvallend was overigens ook dat de atlas en de draaier bij iedereen nog in orde is. Een in het roze en wit gestoken deerne aan de linker kant van de weg bleef niet onopgemerkt. En wat te denken, na een paar honderd meter, van de lange zwarte paardenstaart, ritmisch heen en weer zwiepend bij elke stap van de ranke, in een strakke legging gestoken, onderdanen. Bij het binnen rijden van Ulvenhout een laatste traktatie. Nu eens het haar niet in een paardenstaart doch los hangend en wapperend in een grote V-vorm, een knap stukje knipwerk van de kapster. Opvallend was ook de strakke niet al te ruime uitdossing waarbij veel met stroken en banden bij elkaar gehouden werd. Op het viaduct van de Hoevestraat mochten wij op afstand getuige zijn van een strijd tussen Arjan vd S, Marco en Rob. Uiteindelijk moesten Marco en Rob met enkele fietslengten hun meerdere erkennen in Arjan vd S. Als laatste wagonnetje deed ik Oosterhout aan. Laatste wagonnetje zijn is niet erg, het wordt pas minder prettig als het verbindingsstuk tussen het laatste en het \u00e9\u00e9n na laatste wagonnetje haarscheurtjes begint te vertonen.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Lao Zi:\u201d Het gebruik maken van wat er is wordt pas mogelijk dankzij wat er niet is.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Zondag 31 mei Ulicoten en La Trappe<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Wederom een zonnige dag in het verschiet, weliswaar geen strak blauwe luchten, dit keer is het uitspansel versierd met ijle doorzichtige sluiers. Vier leden rijden La Trappe, zij zijn al om acht uur vertrokken. Het zal voor hen een aardige klus worden om met de wind in de snuit huiswaarts te keren.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zeven leden om half negen voor een kort ritje. Na wat beraadslagingen werd het een ritje richting Meerle, Ulicoten en Chaam. Gelukkig wogen alle fietsen meer dan 6,8 kg. Theo had zijn baardje extra verzorgd, dat belooft straks wat. Als je bij Dorst de weg wilt oversteken moet je wel op de knop van de verkeerslichten naast het fietspad drukken. Tussen Dorst en Bavel in een weide met twee dode bomen, een groot aantal koeien met een zeer lichte vacht, mogelijk brown swiss. Via Lage Aard naar de Royaaldreef, de dreef waar een vooraanstaand oud-lid als training vaak de gehele dreef staand op de trappers aflegde. Hij was dan ook niet te kloppen, echt puur talent verloochent zich niet. Wij bleven vandaag op het zadel. In het vennetje na de slagbomen stond een reiger in het ondiepe water loerend op een lekker hapje. Aan het gekwaak te horen waarschuwden de hapjes elkaar voor het naderend onheil. Het groen van de velden is stilaan overgegaan in geelgrijs met tinten bruin, de droogte doet zich gelden. Opvallend is ook het aantal dode bomen en het aantal bomen dat in een slechte conditie verkeerd. Via Dassemus om Chaam. De overbekende weg naar Meerle. Opvallend dat een aantal vervallen bouwwerken inmiddels vervangen zijn of worden door nieuwbouw. Voor Meerle de tussendoorweg ingeslagen om uiteindelijk bij het fietspad naar Ulicoten uit te komen. Tegenover de Jumbo werd de bananenstop gehouden. Mario loosde zijn afvalwater. Chaam lieten wij links liggen om langs de campings koers te zetten naar de Putvenweg. Het natuurbad is hier al lang verleden tijd. De baan met de beruchte Theo-slinger vormt vandaag geen probleem. Sterker nog Theo rijdt vandaag als een jonge God, veel kopwerk naast Marco. Wat wil je, met een aerodynamisch baardje lukt alles. Vanaf het vliegveld, waar Dick, breed zwaaiend, in een ander groepje ons tegen kwam, was het voor iedereen een appeltje eitje om naar huis te rijden.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Guus Berkhout: \u201cNiet de wetten van de mens, maar de wetten van de natuur bepalen het aardse klimaat. En niet het aardse klimaat, maar ons huidige klimaatbeleid veroorzaakt een crisis\u201d. <\/p>\n\n\n\n

Maandag 25 mei Driemaal Den Hout<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Tweede Pinksterdag. De koperen ploert is al zeer vroeg opgestaan. WTCO-tongen spreken vandaag de fietstaal. Twaalf man in Den Hout. De dertiende maakte een beginnersfout, hoe dom kun je zijn, en stond moederziel alleen aan de Warande. Had hij iets gemist? Waren ze eerder vertrokken vanwege de verwachte warmte? Gelukkig viel het kwartje na een poosje en ging hij zo snel mogelijk langs het kanaal naar de Teraalster Brug. Gelukkig, halverwege kwamen de echten er al aan. Zou dertien echt ongeluk brengen? Een mooi gezicht allen in het nieuwe shirt, twee in korte broek met WTCO logo en twee met WTCO-sokken. Mooi dat Piet S na een lange tijd afwezig te zijn geweest weer van de partij is. Vreemdganger Mario is ook van de partij, normaal is hij een fan van Hertog Jan, gisteren ging hij vreemd met Affligem. Moet kunnen als je pas 68 bent. Van het Markkanaal ging het snel naar het Wilhelminakanaal. De temperatuur doet zijn werk, de naveltopjes worden kleiner. Op het industrieterrein van de Vijf Eiken langs de slaven van het wegtransport. Op het fietspad een bizar spel van licht en schaduw. De blokken met ma\u00efs, achter het vliegveld,  hebben het met deze temperaturen naar hun zin, het is alsof het opgeschoten groen de dag jubelend begroet. Bij The Lodge zijn vandaag geen kamelen te bewonderen. Na Alphen wordt het Bels Lijntje aangedaan. Halverwege staat een politieauto langs de kant. Met welk doel zal hij daar gestaan hebben? In Baarle Nassau links af naar Zondereigen. Een houten beeld van een smokkelaar met een gevulde zak op zijn rug. Een stoet Volkswagens, met name kevers, komt ons tegemoet. Dan op de rijbaan ineens een opstopping. Veel auto\u2019s in het gras. Gelukkig moeten wij na een poosje links af. De eerste strook met slecht lopende klinkers ontvangt ons met open armen. De groep spat uiteen. Hergroeperen voor de tweede strook die lachend ligt te wachten. Hier hetzelfde laken en pak. In Beerse wordt halt gehouden. Koffie met iets erbij? Helaas dat iets erbij zou al snel twintig minuten extra tijd vergen, de kok was er nog niet. Na de pauze via Den Hout, het naambordje is helaas niet meer te zien, naar het kanaal. Hier wachten omdat de brug, om de Aurora door te laten, open stond. Langs het kanaal waarvan het water zeer troebel was als gevolg van het passeren van de Aurora naar Sint-Jozef Rijkevorsel. In de sluis lagen twee jachten. Op het tweede jacht droeg de mooi geboetseerde jachtvrouw een stralend witte niet al te grote bikini. Handelswaar moet tenslotte getoond worden. Zal er ooit een standbeeld van George Kooymans, ereburger, komen? Hij behoort samen met Eelco Gelling, Jan Akkerman en Kaz Lux tot de beste gitaristen van Nederland. Hoogstraten laten wij rechts liggen. De rotonde met als kunstwerk de aardbei waar Hoogstraten om bekend is. Op naar het stuk waar Rien Openneer altijd een hekel aan had. In Meersel Dreef wordt niet gestopt om een gebed bij de Mariagrot te doen. Twan gooit wat water over zijn hoofd. De temperatuur loopt op. Bij de Galderse Meren is het druk. Het water zal nog erg koud zijn. Twan geeft aan dat hij rustig naar huis zal rijden. De friettent aan de rand van het LIesbosch heeft over klandizie niet te klagen. Nu nog via de bekende weg, Prinsenbeek, Haagse Beemden, Terheijden naar Den Hout. Op de Moerlakenbrug wordt het verschil tussen theorie en praktijk duidelijk, de theorie toepassen levert niet het gewenste resultaat op. In Terheijden wordt het contact met de groep verloren omdat het oversteken wat meer tijd in beslag nam. Nog even met Erik K gesproken, hij vindt het genoeg. Ik probeer het gat te dichten, mocht het lukken dan zou ik de Houtse Heuvel aandoen. Mocht het niet lukken dan langs het kanaal naar huis. Tot aan Van Beek asperges wordt het gat steeds kleiner, echter, in de daarop volgende slingerbocht hield een man zich schuil, een man die je niet te vaak moet tegen komen. Het was de man met de beruchte hamer. Met \u00e9\u00e9n ferme klap sloeg hij de benen aan gruzelementen. Het laatste stuk puur op routine gereden. Volgende keer beter.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Citaat van Eduard Bomhoff: \u201cHet is beter om iets meer CO2 te accepteren en niet de economie te verwoesten voor het onrealistische doel van netto-nul uitstoot in 2050\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 17 mei Duin en Maas<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Het regende deze ochtend geen zonnestralen, het regende afmeldingen. Uiteindelijk toch nog vier maan aan het vertrek onder een in vele schakeringen grijs getooide hemel. Aan het einde van de Bouwlingstraat werd het verlengde nieuwe fietspad opgepakt richting Dongen. Motorbeunschip Grevelingen hield zondag ter hoogte van D\u00f6hler. Na de Coca-Cola rechts af, Galgeneind. De Moer was nog in ruste evenals Huis ter Heide. In Loon op Zand al wat meer leven op straat. Rechts en links grasvelden in vele schakeringen groen. Een broedende zwaan in de rietkraag van een plas. Runderen rustig grazend dan wel herkauwend. Het fietspad op waar Marco ooit panne had aan zijn zadel. Het was alsof wij door een groene tunnel reden met hier en daar een doorkijkje naar het moois dat de Duinen te bieden hebben. Natuur in vele soorten en maten. Zelfs twee temperatuurindicatoren die, gezien de steilte van de hellingshoek, een lokale kou liet zien. Na het aantippen van de IJzeren man ging het richting Cromvoirt. In de Bijenwei en in de Moerputten waren nog weinig wandelaars te bekennen. Vogels buitelden door de lucht. Snel-eten-afval in de bermen. Richting Haarsteeg over een dijk met aan de rechterkant forse platanen. Een huis waarvan het met riet gedekte dak naadloos over ging in de gevel eveneens gedekt met riet. Een apart gezicht. De traditionele bananenstop werd gehouden bij een vervallen waterput, de emmer hing onder een dakje dat bij elkaar gehouden werd door bitumen tegels die hun beste tijd al jaren geleden gehad hebben. Iets verderop een bouwwerkje met zeer veel kabouterpopjes en kikkerfiguren. Na Heesbeen was de weg voor iedereen bekende koek. Bij de sluis naar Waalwijk lag motortankschip Inventoria klaar om de kolk nadat de deuren geopend zijn in te varen. Het fietspad van de Overdiepse polder was een beproeving, vooral vanwege de aanwakkerende wind. De Amercentrale, over een paar jaar onderwerp van een forse kapitaalvernietiging, met de kenmerkende koeltoren en de drie schoorstenen was al van verre zichtbaar. De betonfabriek aan de overzijde van de Maas is niet te missen. De Mariobocht werd probleemloos genomen. Terug naar de brug sloeg een scherp stukje schelp of steen een gat in de achterband  van Piet R. De laatste loodjes van deze behoorlijk pittig geworden tocht wogen stevig door. Iets na twaalf uur thuis.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van een onbekende realist: \u201cWij moeten ophouden met het offeren van groei, stabiliteit en innovatie op het altaar van een oncontroleerbare klimaatfantasie\u201d. <\/p>\n\n\n\n

Zondag 10 mei Hollandse Biesbosch<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Onder een kil zonnetje vertrokken dertien man, drie in een lange broek, 10 in een korte broek, \u00e9\u00e9n in shirt met korte mouwen en twaalf in een shirt met lange mouwen, voor een rit richting de Hollandse Biesbosch. Er hadden er meer aan het vertrek kunnen staan, ware het niet dat ergens in Teteringen een kolonie mieren een huis was binnen gedrongen, Niels last had van een verlaat Paasei op zijn kuit, Piet S op vakantie is en Marco op bedevaart is. Dus al met al een mooie opkomst op deze Moederdag. Oei, nu begeef ik mij op glad ijs, volgens de schrijfrichtlijnen van het ministerie in Den Haag moet in teksten Moederdag vervangen worden door Jij-dag. Ik zou, als de term echt vervangen moet worden pleiten voor U-dag, dit als respect jegens je ouders. Dat zal weer wel te oubollig zijn. Hoeveel zal dat lijvige rapport wel niet gekost hebben? Het geld was volgens mij beter te besteden geweest. Via niet gebruikelijke banen werd richting gezet naar de Moerdijkbrug. Op het Hollands Diep rolden de golven met kleine witte schuimkragen. De wind was geen klein bier meer. Twan koos voor een eigen route richting Den Hout. Al snel werden wij ingehaald door drie rijders van Purple-Pride. Zij verdwenen langzaam uit het zicht. In het natte deel van de nieuwe natuur hadden zwanen een uit de kluiten gewassen nest gebouwd. De boompjes worden ieder jaar iets minder boompje.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De blauwe brug over het Wantij ziet er na de langdurende opknapbeurt weer picobello uit. Nu eens niet langs de A15 en de Beneden Merwede doch via de polders naar Wijngaarden. Bij de bananenstop kwam een stevige haan uit de struiken nadat hij zijn komst luid kraaiend had aangekondigd. Tijdens het gescharrel naar lekkers liet de haan een hanenpoepje vallen, hier was de KDW meteen overschreden. Goed dat Johan Vollenbroek niet in de buurt is, hij had de haan waarschijnlijk bestraffend toegesproken of mogelijk zelfs een proces aangedaan. In Giessen-Oudekerk was de gang naar de kerk juist gestart. Gelukkig reden wij niet lek. Hoe hadden wij dat dan vanavond moeten verkopen. Het water in de Boven Merwede staat laag voor de tijd van het jaar. De doorgaande weg naar Almkerk was afgesloten, de omleiding stond goed aangegeven. Met de wind in de rug was de brug over de Bergse Maas goed te doen, de andere bruggen en viaducten kostten meer moeite. Richting Geertruidenberg stonden de drie mannen van Purple-Pride met een lekke band. Het ommetje via Sandoel nog en dan op naar huis. Bij Arjan R bleek de pijp ver leeg te zijn, mogelijk helemaal leeg, maar met zijn doorzettingsvermogen zijn de laatste loodjes op te brengen. Nabij de jachthaven kwam het cadeautje van vandaag ons tegemoet gerend. Een loopster met een ruim vallende paarse  lange loopbroek om haar ranke doch fraai geboetseerde benen, een XL witte top die tot ruim boven de navel reikte zodat de gespierde en tevens gebruinde buikomgeving goed in beeld kwam. Ruim na twaalven was iedereen weer thuis.<\/p>\n\n\n\n

Nu eens geen citaat doch een these ter overweging: Onze samenleving lijdt niet aan een teveel aan wetenschap, maar aan een teveel aan sci\u00ebntisme. En dat verschil is cruciaal: wetenschap bevrijdt het denken \u2014 sci\u00ebntisme onderwerpt het. Waarheid draagt geen titels; zij vereist bewijs. De uitspraak \u201cde wetenschap staat vast\u201d is een ketterij tegen de wetenschappelijke methode. Aristoteles leerde dat wijsheid begint met het erkennen van onwetendheid. Socrates was wijs omdat hij wist dat hij niets wist.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 03 mei Willemstad<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Er was regen voorspeld. De opkomst was laag. Drie man vertrokken vanaf de Warande om Erik K in Terheijden op te halen voor een deels omgegooide rit. Gezien de verwachtingen werd al snel besloten de route flexibel te maken. Willemstad zou niet aangedaan worden. Rond elf uur was de regen beloofd, voor die tijd wilden wij terug zijn. Een wegomlegging in Terheijden.  Een joggende witte short getooid met een mooie witte haardos wapperend in de wind. Aan het einde van de Schuivenoordseweg links af. Rechts een boom met duidelijk knaagsporen van een bever. Ook in Langeweg een wegomlegging. Via een buitenwijk kwamen wij weer op de beoogde route naar Zwartenberg. Na het dramatische aardappeljaar 2025 zou je verwachten dat er dit jaar minder gepoot zouden zijn. Volgens mij is niets minder waar, wij zien heel veel akkers met de kenmerkende aardappelruggen. In de verte de luchtlijn van Zevenbergen met de bij iedereen bekende suikersilo. Een groepje loopsters waarvan \u00e9\u00e9n getooid in een laag uitgesneden zwart hemdje met spaghettibandjes. Wij waren getuige van een spelletje kiekeboe waarvoor gezien de uitdossing weinig fantasie nodig is. Na de Lamgatsebrug nam het zuurstofgehalte toe. Op de Goudbloemsedijk wederom zicht op veel akkers met aardappelruggen. Overigens ook een aantal akkers met uien. Besloten werd niet naar Stampersgat te rijden, doch via Fijnaart naar Noordhoek. Tussen Fijnaart en Noordhoek hebben vleermuisschermen de functie van de gekapte bomen overgenomen. In een weiland doen de koeien zich tegoed aan het malse gras. Tijdens het herkauwen wordt methaan uitgestoten. Een broeikasgas dat mede verantwoordelijk zou zijn voor de temperatuurstijging. Volgens Tjeerd de Groot moet om die reden de veestapel gehalveerd worden. Een onderzoek in Nieuw Zeeland heeft onlangs aangetoond dat  de door herkauwers uitgestoten methaan verwaarloosbaar bijdraagt aan de temperatuurstijging. William Happer heeft dit onderzoek  doorgetrokken naar mondiaal niveau. Zijn conclusie: Indien alle herkauwers wereldwijd zouden verdwijnen dat een neerwaarts effect zou hebben op de temperatuur van 0,05 graden. Tjeerd de Groot versus William Happer: ideologie versus kennis. Via de Dikke Dijk wordt Zevenbergen aangedaan. Op de Zwarte Dijk links af en rechts af naar de Pelgrim Dijk, een mooie dijk met rechts en links hoog opschietend groen, alsof je door een groene tunnel rijdt. Links van ons wordt de lucht allengs donkerder, ziet er onheilspellend uit. Onderweg naar Terheijden blijkt dat het een poos duurt eer de conditie op peil is, vooral na chemo\u2019s. Twan besluit rustig naar huis te rijden. Erik schiet zijn woonplaats in, Marco en Piet gaan via de buitenkant van Wagenberg. De lucht wordt nog donkerder. De druppels worden talrijker. Nog niet storend. Zouden wij het gaan redden? Marco houdt een straf tempo aan, Piet in zijn wiel. Ruim voor de echte regen waren wij thuis.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Paul Krugman (econoom en Nobelprijswinnaar): \u201cProductiviteit is niet alles, maar op de lange termijn is het bijna alles\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 26 april De Beer van Rijkevorsel<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Een fikse afkoeling in de nacht. Een strakke lucht in de ochtend. Een standvastig gebnied met hoge luchtdruk. Ingredi\u00ebnten voor een koele ochtend waarbij de zon al vroeg probeert zijn koude veren af te schudden. Slechts enkele korte broeken aan het vertrek. Een Cruijffiaanse opkomst aan de Warande. Al snel na het vertrek werd duidelijk dat Mario problemen had met zijn versnellingsapparaat. Als je teveel afhankelijk wordt van techniek en dan met name techniek waarbij een batterij gebruikt wordt heb je kans op dergelijke ongemakken. Volgende keer de batterij controleren. Hij besluit om te keren, nu met dertien man verder. Langs het Markkanaal sloot Erik K aan, weer met veertien man. Moerlakenbrug en de Haagse Beemden. Het frietkot aan het Liesbos is nog gesloten. Het tunneltje onder de weg naar Etten Leur is bezaaid met zwerfafval, wat gaat er toch mis bij de opvoeding? In de Rith een boerderij met een nieuw rieten dak. Vervolgens een stukje langs de bejaarde E10. Kaarschot, Breedschot en Oekel. Waar nu een biljartlaken ligt lagen vroeger slecht lopende klinkers. De stenen dierfiguren hebben er ooit beter uitgezien, de vijver is troebel, het water staat zeer laag. Wij laten Zundert rechts liggen, op naar Belgi\u00eb. Slechte betonplaten in het verschiet. In de verte de kerktoren van Hoogstraten. Maar eerst nog richting Rijkevorsel. Op het viaduct over de jonge E10 is het alsof ik een sterk vertraagde astronomische roodverschuiving ervaar. De kloof wordt centimeter na centimeter vervolgens decimeter na decimeter groter. Geen macht in de benen en dat is niet nieuw voor mij. Wat weg is komt niet meer terug. Na de nog altijd verveloze Beer links af. In Hoogstraten wordt bij barbistro hotel De Jachthoorn het terras opgezocht. De banken zagen er niet aantrekkelijk uit, vele opgedroogde klodders duivenstront maakten het moeilijk een geschikt plekje te vinden. De koffie, thee met  \u2026\u2026. smaakten er niet minder om. Dat mocht ook wel, er moest een dik bedrag afgerekend worden. Binnen was het een drukte van jewelste, brunchen is nog altijd in de mode. De drukte van Hoogstraten werd verlaten, via binnendoor weggetjes richting Meersel Dreef om uiteindelijk in Ulvenhout aan te komen. De temperatuur had inmiddels een sprongetje gemaakt. Dat was ook te merken aan de uitdossing van wandelaars en lopers en vooral loopsters. Een zeer jonge dame in een kort strak zwart broekje waarvan ze met haar rechter wijsvinger geroutineerd het rechter pijpje om de gestroomlijnde bilpartij plooide zou volgens onze oud-secretaris nog wel even in de wei mogen. Bij het viaduct voor Ulvenhout weer een vertraagde roodverschuiving. Het fietspad door Ulvenhout werd met gezwinde spoed genomen, gelukkig geen openslaande portieren of overstekende kinderen. Bij het viaduct richting Bavel weer hetzelfde laken en pak. Ach, iemand moet de zwakste schakel zijn. Aan het einde van de Hoevestraat ging ieder zijns weegs.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van de Byzantijnse keizer Manuel II Palaiologus: \u201cToon mij wat Mohammed voor nieuws heeft gebracht, en je zult daar alleen slechte en onmenselijke dingen vinden, zoals zijn bevel om het geloof dat hij predikte met het zwaard te verspreiden.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Zondag 19 april Haghorst<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Een opkomst overeenkomstig het shirtnummer van Johan Neeskens. Dus zeven man aan het vertrek. Zeven is voor velen ook het geluksnummer, benieuwd wat het ons vandaag gaat brengen. De zon is ons in ieder geval goed gezind. Het buitje van gisteren middag heeft het opgebouwde neerslagtekort niet kunnen compenseren. Het grondwaterpeil is voor de tijd van het jaar laag, volgens sommigen dramatisch laag. Bij de overslagkade lag motorschip Citus met een kenmerkende schildering op de voorsteven. Op het fietspad langs de Vijf Eikenweg een mooi spel van de zonnestralen tussen de van beginnend blad voorziene bomen. Heldere stukken worden afgewisseld met schaduwrijke stukken. Achter het vliegveld langs en op het daaropvolgende viaduct links af naar Van der Valk. Op het industrieterrein is een uit de kluiten gewassen loods met aanpalende panden inmiddels volledig gesloopt. Een kale vlakte is het resultaat. Riel ligt nog in diepe rust. De klinkerweg langs voorheen Caf\u00e9 De Vriendschap stelt vandaag niet veel voor. In Goirle laten wij het beruchte bos rechts liggen. Wat een geluk voor ons doemt een plaatje op met een perfecte geometrie. Het is alsof de stretchlegging vacu\u00fcm is getrokken rondom een bilpartij waar menigeen jaloers op zou zijn. Peter Paul Rubens zou bij het aanschouwen van dit plaatje meteen afstappen van zijn mollige figuren, hij zou bij het vastleggen van de geometrie op het doek zijn vingers en mogelijk ook zijn penseel in opperste verwarring aflikken en daarbij meerdere oooh\u2019s en aaah\u2019s uitslaan. Theo vroeg na het passeren of ik het hondje ook had gezien, hij was, althans dat zei hij, vooral in beslag genomen door het hondje. Volgens mij sprak hij in een raadsel en moest de h vervangen worden door een k en de d door een t. Bij de kerk kwam een grote groep communicanten samen. Alle kinderen in het nieuw gestoken. Pakjes en jurkjes die iets weg hadden van een bruiloft in vroegere jaren. De vogel schrijft nog steeds po\u00ebzie op het onbeschreven ochtendblad. Boven ons vogels in de lucht, vrije vogels. Deed mij denken aan een tekstregel uit het nummer \u201cMe and Bobby McGee\u201d van Janis Joplin, lid van de club van 27, namelijk: \u201cFreedom is just another word for nothing else to Loose\u201d. Vandaag ook veel nostalgische brommers op de weg, Z\u00fcndapp, Kreidler, Yamaha, Honda en Puch. Na het voormalige jenevermuseum links af. In Biest Houtakker was de weg opgebroken. Binnendoor naar Haghorst. Het pompgebouw bij de sluis is in dezelfde stijl gebouwd als het pompgebouw in Oosterhout. Is geen toeval. Het caf\u00e9 na de sluis is afgebroken, volgens de borden komt er een gecombineerde horecagelegenheid. De open stellage met de grote klok rechts van de weg is nog altijd een blikvanger. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Na Diessen en Esbeek hebben wij tussen de velden, op sommige staan de hopstaken al opgesteld om het onmisbare ingredi\u00ebnt voor de lekkerste bieren te laten groeien, een mooi zicht op de karakteristieke kerktoren van Hilvarenbeek. In de berm van het lange fietspad richting Poppel heeft iemand een sta-op-fauteuil achtergelaten. Tussen de boomkruinen door hebben wij een mooi zicht op de puur Hollandse blauwe hemel met de vele plukken witte wolken waar de schilders in de Gouden Eeuw patent op hadden. Oei, Gouden Eeuw, volgens het allerlaatste taalbetuttelingsboek mag die naam niet meer gebruik worden, evenals moederdag en vaderdag. Glijdt onze democratie af naar een betuttelcratie? Wanneer gaat nu eens de bezem door het ambtenarencorps in Den Haag? Mieke Pap, een wielercaf\u00e9, wordt niet aangedaan. Via Alphen en de Franse Baan naar de Kleine Slingerdreef. De sloten staan bijna droog. Theo en Mario hebben goede benen. Theo neemt zelfs de kop. In Dorst is het pleintje bezaaid met motorrijders uit Belgi\u00eb. Na het viaduct van de Hoevestraat viel de groep uiteen, iedere ging naar huis na een mooie rit door het Brabantse land.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Voltaire: \u201cIk keur af wat U zegt, maar ik zal Uw recht om het te zeggen tot de dood verdedigen\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zaterdag 18 april Linge & Lek<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

De rit is door vier leden verreden. Op de Lekdijk stevige wind tegen. De voorspelde regen werd waarheid. De laatste kilometers onder vochtige omstandigheden afgelegd.<\/p>\n\n\n\n

Zaterdag 18 april Linge & Lek (Jan in \u2019t Groen)<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

De Linge en Lek route vanuit Avelingen-West zou door 5 rijders worden gereden. Om half zeven op de WTCO app een afmelding i.v.m. slechte weersvoorspellingen. Dus met 4 rijders vanuit Parkeerplaats Avelingen-West gestart. Eerst een lus richting Noorloos, maar wegopbreking veranderde dit in een klein lusje naar Arkel, waarna de Linge werd gevolgd. Wederom prachtige bloesem na Beesd op de Appeldijk. Via Geldermalsen de Linge volgen, de A15 over richting Tiel. Hier hadden we een lekkere koffiestop met extra bakje slagroom met het Flipje likeur erin. Dan maar 2 bakkies, want dan waren de 2 benen gevuld met likeur. Terug naar de Linge voor het vervolg tot aan het Amsterdam-Rijnkanaal, waar wij parallel aan gingen richting de Lek, de Linge dook in een duiker onder het Amsterdam-Rijnkanaal.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Hier kregen we te maken met een aantrekkende wind. Het treintje werd gevormd, met 2 locomotieven voorop, op het dubbelspoor, en de wagonnetjes erachter. Dit ging heel goed tot even na Beusichem, een goede 2 kilometer voor Culemborg, het noordelijkste punt. In het minuscuul spiegeltje werden de wagonnetjes in de gaten gehouden. Maar even niet gekeken en 1 wagonnetje was gelost. Even gas terug en een krentenbol stop in Culemborg. Iedereen weer voorzien en wat uitgerust vervolgden wij de rit. Nu via de Lekdijk tot aan Goilberdingerdijk, een obstakel in de vorm van een verkeersregelaar, die de auto\u2019s tegen hield en wij door mochten, er stond een bord \u201dalleen bereikbaar voor omwonenden\u201d. Dus wij ook verder op de Lekdijk en het was heerlijk rustig op de dijk, geen een auto aanwezig. Maar tot aan waar de A27 de Lekdijk kruist was de weg compleet afgesloten, we konden net nog langs het Stuwencomplex Hagestein op de Lekdijk rijden, dus de fiets omleiding route maar nemen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Bij Vianen konden we weer op de Lekdijk verder. Tot aan Ameide bleef het treintje in een mooi tempo, tegen de wind in, doorgaan. In Ameide een 2de muesli reep stop, wederom wat uitrusten. Wat doen we de kortste weg naar de parkeerplaats of de route afmaken. Gekozen werd om de route af te maken ondanks een kaarsje bijna was opgebrand. We vervolgden onze weg richting Noordeloos, Goudriaan en via fietspad aan de N216. Maar weer een bord, fietspad afgesloten in de maand April. Dus een omleiding via het Peursumsche Vliet (ook heel mooi, maar wel extra kilometers) om weer terug te komen op het fietspad. Hier zagen we al de bouwkranen van Damen Shipyards, maar ook de donkere wolken. Het begon te druppelen, toch maar gauw de regenjasjes aan, hier had de regenjas van Eric G. niet zo\u2019n zin. Ritssluiting kapot, dan maar zo door. Net de laatste 5 kilometer wat regen, maar viel eigenlijk mee. Dus de slechte weerverwachtingen was niet helemaal waar. Helaas door de regen hebben we maar niet het afzakkertje gepakt bij bar Thuys in Schelluinen. Gauw door naar de auto en de fietsen op de dragers. Met 140 km op de teller en om 15:00 uur terug op de parkeerplaats, hadden we lekker gereden, ondanks dat een kaarsje nu compleet was opgebrand.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 12 april Woudrichem<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Het verfrissende buitje van gisteren heeft een ontluikende werking gehad op de op springen staande knoppen. De bomen tonen hun haast maagdelijke groen op een frivole wijze. De aankomende lente verwelkomt ons met haar oogstrelende kleuren en prikkelende geuren. Gelukkig is het wegdek in de polder droog, anders zouden wij op een strook van een paar honderd meter van top tot teen onder de modder hebben gezeten.<\/p>\n\n\n\n

Veel akkers hebben hun voorjaarsmassage al gehad, ze liggen er onberispelijk bij, andere akkers wachten geduldig op hun beurt. De klassieke route richting Drongelen. Daar waar voorgaande jaren nog een soort vrijgevochten land was met deels vervallen bebouwing staat nu gloednieuwe bebouwing en een bedrijfspand. Dan aan de rechter kant de inmiddels op instorten staande schuur met de afgebladderde tekst \u201cIrene Paans for ever\u201d. Ruim veertig jaar geleden stond de schuur nog fier overeind en waren de woorden in verblindend wit geschilderd. Hoe zal Irene er in het verleden uitgezien hebben, hoe zal Irene er nu uit zien? Wij zullen het nooit weten vrees ik .Puur speculeren, fantaseren.<\/p>\n\n\n\n

In Drongelen besluit Mario, hij moest in het begin van de rit te veel geven. Ja ook met de wind gunstig kost het krachten, doe je een jasje uit. Na Drongelen een alternatief, via Eethen naar Genderen om vervolgens de weg aan de voet van de dijk weer op te pakken. Langs het Heusdens Kanaal met wind in de rug, langs de Afgedamde Maas de wind schijn van achteren. Ook hier wordt afval van snel-eten-restaurants langs de kant van de weg gedumpt. Een volledig o0pgebroken kruising noopt ons tot afstappen. In de uiterwaarden kolossale landhuizen. In de verte een shirtje van Movistar, grijze wapperende lokken onder het movistarpetje, Kees Brabers ten voeten uit. Een randonneur pur sang.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Voor de Wilhelminasluis bij een bankje aan het begin van het Struikwaardpad de bananenstop. Kees Brabers stopt wat later voor een praatje. Aan het einde van het pad een groep zwemmers en zwemsters die een verfrissende duik hebben genomen in het nog koude water. Gelukkig hebben zij voldoende onderhuids vet om de kou een beetje op afstand te houden. In de nevengeul richting Sleeuwijk staat het water laag. Wij worden ingehaald door een veelkleurig wielershirt, hij neemt geen afstand, valt stil, een typisch gevalletje van chasse patat. Langs Werkendam naar het fort. De Buitendijk voelt vandaag als een dijk buiten categorie. Wind pal op kop. Gele velden met koolzaad. De fysiek raakt uitgeput, de geest kan het niet meer compenseren. Gelukkig brengt Rob de redding, het tempo gaat wat omlaag. Een file van old timers voor de Keizersveerse Brug. Hier wordt geen rekening gehouden met de hoge brandstofprijs. Benzineslurpers in alle soorten en maten.<\/p>\n\n\n\n

Theo, onze nestor, onze Kleine Smurf met superbenen, rijdt vanaf de bananenstop constant zeer attent in het tweede wiel. Waar haalt hij de energie vandaan? Ik zou daar ook eens graag gaan winkelen. Uitgewoond val ik thuis in de stoel. Het thuisfront weet voldoende.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Christopher Hitchens: \u201cDe term islamofobie zal ooit als wapen gebruikt worden \u2013 niet om moslims te beschermen tegen oprechte haat, maar om alle kritiek op de islam, haar ideologie\u00ebn en politieke bewegingen het zwijgen op te leggen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Maandag 06 april Rucphen<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Op een mooie Tweede Paasdag stonden dertien man aan het vertrek voor een rit door de binnenlanden van het Brabantse land. E\u00e9n in retro uitrusting van de voormalige sponsor, Rabobank, de rest in de nieuwe clubkleding, \u00e9\u00e9n zelfs in korte broek. De zon nog in de opstartfase, de stevige wind van gisteren had een snipperdag genomen. Het wateroppervlak in het kanaal vertoonde slechts zeer lichte tot geen rimpelingen. In Terheijden geen Erik K langs de kant van de weg. Dat wordt dan geen Cruijffiaanse opkomst.<\/p>\n\n\n\n

De ijsbaan is in ruste. De akkers langs de Schuivenoordse weg zijn nog niet volledig ontdaan van hun wintertooi. Na Elsakker de bekende route richting het Liesbosch. Een man met een goed zichtbare beenprothese maakt een wandeling. In de berm veel afval, waarom toch de openbare ruimte gebruiken om van je afval af te komen? Het kan niet alleen een geldkwestie zijn, opvoeding speelt volgens mij ook een rol. Na de trunnelbak befietsen wij de thuislanden van Kees Rijvers, Klappenberg, Zandspui. Net als vorig jaar de verkeerde weg naar links genomen. Twan, Ivo en Marc gaan voor een kortere versie. In de Wildert hebben de rododendrons nog geen knoppen gevormd. Na Sprundel langs het mob-complex. Dan het fietspad over de Rucphense heide. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Aan het einde de bananenstop. Bij het weer opstarten bleek dat de achterband bij Theo lek was. Het wonderapparaatje van Frank de H verrichtte nu geen wonderen. De handzame compressor van Marco zette de nieuwe band vlot op spanning. Bij Jagers Rust links af, Belgi\u00eb lonkt. Meerven, Nieuwmoer, de lange rechte weg naar Achtmaal, om Zundert. Via Oekel naar de Galderse Meren. Een zwarte Porsche ondernam al brullend een inhaalmanoeuvre in een onoverzichtelijke bocht. Gelukkig geen tegenliggers. Bij John begonnen de benen te sputteren. Mario en Theo handhaafden zich voortreffelijk tussen de wielen. De ene week is de andere niet. Onderweg naar Dorst haalden wij  nog een heuse kiloknaller in. Tegen half \u00e9\u00e9n vielen wij weer op de klep.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Ian Plimer: \u201cZodra je consensus hebt, is het geen wetenschap meer\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 29 maart kamelentocht<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Bij sommigen verwarring omtrent het verzetten van de klok, na al die jaren had je toch verwacht dat het voor iedereen wel duidelijk zou zijn. Met vijftien man vertrokken wij deze kille, vochtige en frisse ochtend richting Dorst. De zon was ook vroeg uit de veren en toverde lange schaduwen. Via Lage Aard, met de talloze boomkwekerijen, naar het viaduct dat toegang geeft tot de Royaal Dreef. Frank v\/d Br bleef ineens achter, de ketting koos een niet gebaande weg. In het Ulvenhoutse Bos, waar het kwelherstel volledig achter de rug is, of het het juiste resultaat heeft opgeleverd is de vraag, hingen mistflarden tussen de bomen. Met wat fantasie was het alsof doorschijnende bosnimfen tussen de bomen dartelden, gelijk Kate Bush in de videoclip van Wuthering Heights. De doorsteek naar de buitengebieden van Chaam. Wijngaard Dassemus doet het nog kalmpjes aan. Twan test het elastiek. Hij besluit om over Galder huiswaarts te gaan, onderweg slaat het pechduiveltje nog een gat in zijn band. In Belgi\u00eb een niet te missen bord met de tekst dat het wegdek in bedenkelijke staat is. Zonder dat bord was het ons ook al duidelijk geworden. Gele markeringen geven aan waar de grootste gaten gerepareerd zullen gaan worden. Via de Lage Rooy, waar een onverlaat een complete zithoek in de berm achtergelaten heeft, gaan wij dieper het land van de Zuiderburen in. Links af de Habelaar in, vervolgens het eerste deel van de met in los verband gelegde klinkers geplaveide Haldijk, later gaat het over in een fietspad als een biljartlaken. Baarle Nassau. Groot Bedaf, restaurant De Aap. Om Alphen. Een viertal rijtuigen door dampende paarden getrokken. In de Oosterwijkse straat worden wij niet getrakteerd op de daar normaal lopende lakenvelders, nee wij worden getrakteerd op zes grijze vuilniszakken in de rechter berm, wat verderop ligt een aantal grote boodschappentassen met afval in de berm. Zij die op deze wijze met afval omgaan hebben zeer zeker niet vooraan gestaan bij het uitdelen van de grijze hersenmassa. Wat zou er toch in hun hoofd omgaan? Een paardenstaart op een scooter komt ons al claxonnerend voorbij. Wat oponthoud bij het oversteken van de weg. Dan aan de rechterkant in de wei, drie kamelen. Niet iedereen zal ze gezien hebben. De drie doen de naam van de tocht eer aan.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Vorige eeuw hadden wij ook een kamelentocht. In een rustcaf\u00e9 had de uitbater het over saharazand dat op de auto\u2019s lag. Onze Italiaan zei toen gevat dat er ook kamelen meegekomen waren, hij doelde op de kamelen die toen nog bij de koepel van Toyota liepen. Achter het vliegveld kregen Arjan en Niek het op hun heupen, in een zucht en een scheet sloegen zij een niet te overbruggen gat. Bij de verkeerslichten vond de hergroepering plaats. Op de Vijf Eikenweg nog een buteo buteo in glijvlucht tussen de bomen.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Lech Walesa: \u201cIn theorie is communisme beter, in de praktijk het kapitalisme\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 22 maart Koffierit<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Negentien man aan het vertrek. Het was fris. De zon deed zijn best de temperatuur op te krikken. Dorst was nog in ruste, evenals Molenschot. Bij het kraanreparatiebedrijf in het buitengebied van Chaam stonden de gieken fietr omhoog. Het terras van Bij Toontje Schoen was nog leeg. Galder, Meersel Dreef. Ook hier nog lege terrassen. Links van de brug over het water een ruim zwart sportbroekje met aan de zijkanten hoog opgesneden splitten. Jan van Gils zou gezegd hebben: \u201dJe kunt ver weg kijken\u201d. De gespierde bovenbenen gingen over in eveneens gespierde billen. De traditionele bananenstop werd in de zon gehouden. Ganzen plukken ongestoord gras uit de grond. Buurtschap Hellegat wordt aangedaan gevolgd door buurtschap Vuchtschoot. Brabantse Delta is doende met een vernattingsproces. Onderweg naar de camping waar Ary graag een witte wijn dronk worden de ogen gestreeld door een strakker dan strak zittend kort sportbroekje. Beide billen werden zeer geprononceerd ten toon gesteld. De tunnelbak bij het Liesbosch werd vooraan in volle bak genomen, men had zelfs meer dan de eigen weghelft nodig. Van achteren kwam de wijze van rijden niet echt veilig over. De tunnelbak uit ging het gas er nog eens op. Mijn benen schoten in de ontploffingsstand. Pas bij het fietspad vond de hereniging plaats. Prinsenbeek. Haagse Beemden. Op de Moerlakenbrug weer een ontploffingsstand van de benen. Proberen niet bij de pakken te gaan neerzitten. Volgende keer nieuwe kansen. Bij de Abtshoeve, Peter nog aansloot, een bakje koffie of thee met een goed gevuld worstenbroodje. Na afloop met zijn allen op de foto. Een geslaagde dag.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Ian Plimer: \u201cJe kunt een industri\u00eble economie niet draaiende houden op wat zeewind en zonnestralen\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 15 maart Heusden<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Een half uur eerder vertrekken. Twaalf leden trotseerden de ochtendkou. Grasperken waren gekleed in een jasje van ijskristallen. Senior was bevangen door twijfels omtrent zijn fysieke toestand. Toch allemaal vol goede moed op weg. In de afzink van de brug over het kanaal vond de band van Frank de H het welletjes. De band was lid geworden van XR en blokkeerde verder rijden. Zijn BBB-opzetventiel verdraagt geen zefalpomp. Met een klein handpompje werd er lucht in geperst voor de tocht naar huis om een andere band te leggen. Mogelijk komt Frank de H ons nog achterop. Er is zout gestrooid. In de polder lange schaduwen van de bomen, de zon staat nog laag. Via de Zijlweg met de Kersenhof in ruste naar Keizersveer. Langs Hoek naar het kasteel van Dussen. De oneindig kronkelende weg langs het water en langs nog te bewerken velden is een genot voor de liefhebber. Op een rustig stuk gaat het tempo ineens fors omlaag; voor ons twee kleine kinderen die hun kunsten vertonen op hun fietsjes met zijwieltjes. E\u00e9n van de moeders, getooid met een weelderige krullende zwarte haardos en gekleed in een kleurige gevlekte legging kan het waarderen dat ons tempo omlaag ging tijdens het passeren. In Genderen was de rotonde versierd met een enorme stalen aalscholver die zijn vleugels liet drogen in de zon. Vandaag is het blijkbaar ook een dag om eens lekker te joggen. Een struise hinde komt ons tegemoet. Een tweedelig strak zwart looppakje laat een brede strook van de gespierde buik en rug vrij die door de frisse lucht vuurrood gekleurd waren. De Witte Molen van Dussen deed zijn naam eer aan.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Na de brug over de Bergse Maas de bananenstop. Via het natuurgebied richting Elshout. In de berm een witte matras. Wie dumpt nou een matras in een natuurgebied? Of is dit bedoeld als een spannende afwerkplek in de open lucht? In Drunen een wegomlegging naar Waalwijk. Op de Halvezolenlijn gaf senior aan last te hebben van zijn kwetsuur. Piet R en John bleven bij hem en namen de kortste weg naar Oosterhout. De anderen vervolgden in overleg hun route. Op het fietspad richting Waspik werden wij beloond voor de kortste weg met het aanschouwen van een zielsmooie verschijning. Na Raamsdonk had de rest van de groep ons weer ingehaald. Ja, je moet honderd procent fit zijn. Citaat van Farnoush Hamidian:  \u201cAls ik kijk naar de toekomst van Europa zie ik het huidige Iran\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 08 maart   Tweede poging<\/strong> Een klein wereldje brengt ons koude, kille groet deze ochtend. Zou de bijeenkomst in de Dominicuskerk er iets mee te maken hebben? De discrepantie tussen de vlaggen buiten en binnen was veelzeggend. Voor de spoorlijn van Dorst links af. Surea lag er nog loom bij, het water in de vennetjes spiegelglad, de bomen schudden de mistdruppels van hun takken. Veel wandelaars op pad. In Rijen dit keer gelukkig geen problemen bij de bij een aantal van ons beruchte Volvo-splitsing. Langs het spoor richting Tilburg. Er is al activiteit op de sportvelden, de tot kunstwerk omgetoverde boomstronk staat nog fier overeind. Op naar het snelfietspad F261. Het Stadsbos013 ontwaakt. Een lage waterstand in de vijver waarin het kunstwerk dobbert. De fietsenstalling bij het treinstation van de Universiteit is volgepropt met tweewielers. Zigzaggend door de wijk met scholen en bedrijven en vervolgens wordt de Mediterrane wijk aangedaan. Vanaf de achterkant van de groep heb je een mooi zicht op de nieuwe shirtjes. In de verlichte tunnels vallen de reflecterende strepen op. Dit komt de veiligheid ten goede. Na Loon op Zand noopt de interne afvoer van Frank de H hem te stoppen. Even later volgen Marco en Dick zijn voorbeeld. Het tempo vooraan gaat omlaag zodat de waterlaters terug kunnen komen. Al zigzaggend naar \u2019s-Gravenmoer. Mario waarschuwt voor de opgebroken weg bij Oosteind. Hij had gelijk, halverwege was de weg volledig geblokkeerd, terug en de klinkerweg door Oosteind wordt ons deel. De benen van Twan lopen vol, Piet R besluit bij hem te blijven. De rest van de groep verdween meter voor meter uit het zicht.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Brian Tracy: \u201cleer van de fouten van anderen, je leeft niet lang genoeg om ze allemaal zelf te maken\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zondag 01 maart   Eerste poging<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Het floers van de nacht is al geruime tijd door de aan kracht winnende zonnestralen verdreven.  Bij het vertrekpunt staan dertien man, Jorrit Bergsma zal hier trots op zijn, het nummer bracht hem op de afgelopen Olympische Spelen een bronzen en een gouden medaille, bij wijze van spreken te trappelen om aan de eerste offici\u00eble rit van het seizoen te beginnen. Met eigen gedachten, met eigen ambities en met eigen doelstellingen en met eigen twijfels. Bijna iedereen in het nieuwe clubtenue. De zon staat gevaarlijk laag, oppassen dus. Goed te zien dat voor velen het seizoen begonnen is, Er is een groot aantal fietsgroepen onder weg voor een tocht. Via Dorst naar Bavel. Het Eikbergseveld is vol gebouwd met woningen uit de buitencategorie, hier zijn weinig tot geen statushouders. Nestor heeft heel de week last van de hik gehad, vandaag gaat het niet echt van een leien dakje, hij besluit rustig naar huis te fietsen. Het water in het Ulvenhouts Bos staat laag. Daar waar vorig jaar de sloten en greppels tot de rand gevuld waren is nu de bodem zichtbaar met slechts hier en daar een zeer klein poeltje water. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Het voorjaar is in aantocht, dat is te merken aan de vogels en aan de uitlopers van struiken en bomen. De voedzame sapstromen komen geleidelijk op gang. Ruim voor het fietspad tussen Gilze en Chaam komt de achterband van de fiets van Ivo in opstand. De lucht ontsnapt. De buitenband was meer dan weerbarstig. Uiteindelijk bracht het wonderapparaatje van frank de H uitkomst. De handcompressor van Niels zou verse lucht in de band pompen. Het bleef bij zou. Uiteindelijk deed de alom bekende zefal-pomp van Piet R datgene waarvoor die meegenomen was. Twan, herstellend van een opgelopen kou, ging via een kortere weg naar Den Hout. Langs de Flaasbloem naar de Franse Baan. Het mobilisatiecomplex lag er vredig bij. Een perceel met prei was voor de helft geoogst. De geur van de prei ontlokte een Pavlov-reactie. Na het gasstation rechts af. Vijfhuizen, Schootjesbaan en Schriekenweg deden mij denken aan de Sluizentocht van weleer. Hoogstwaarschijnlijk zegt dit de meesten niets. De Sluizentocht werd vorige eeuw ieder voorjaar georganiseerd waar onder andere onze oud-nestor Piet van G een drijvende kracht was. De Oude Rielsebaan werd opgezocht. Brabant Water test de waterleidingen. De wind begint zijn tol te eisen. John toont een moedig karakter. In Oosterhout langs het Wilhelminakanaal blijkt dat bij Marc het vet ruimschoots van de soep is, zijn benen lopen vol, het melkzuur spuit uit zijn oren. De pijp is zowat leeg. Wat wil je als je een aantal zieke dagen achter de kiezen hebt. Zo zie je maar weer, ook een toerfietser kan het beste maar fris aan de start verschijnen. Kwaaltjes zijn niet te verbergen.<\/p>\n\n\n\n

Citaat van Khomeini: \u201cAls wij een van hen doden, dan gaan wij naar het paradijs. Als zij ons doden, gaan wij ook naar het paradijs\u201d.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Oude verslagen zijn terug te vinden op Informatie voor leden<\/a><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zondag 28 juni Zondereigen Zinderend hete dagen werden afgesloten met een ware nachtelijk lichtshow aangevuld met een verfrissende douche en stevige winden. Op het nieuws werd een en ander alweer snel verkocht als resultaat van door menselijke activiteiten, verbranding van fossiele energiebronnen, veroorzaakte klimaatverandering. Hoe lang zal deze tunnelvisie nog gebezigd gaan worden? Al met … <\/p>\n

Lees meer “Ritverslag 2026 (onder persoonlijke titel Piet Raaijmakers tenzij anders vermeld)”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"inspiro_hide_title":false,"inspiro_hide_featured_image":false,"footnotes":""},"class_list":["post-425","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=425"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":543,"href":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425\/revisions\/543"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wtcoosterhout.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=425"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}