Zondag 29 maart kamelentocht
Bij sommigen verwarring omtrent het verzetten van de klok, na al die jaren had je toch verwacht dat het voor iedereen wel duidelijk zou zijn. Met vijftien man vertrokken wij deze kille, vochtige en frisse ochtend richting Dorst. De zon was ook vroeg uit de veren en toverde lange schaduwen. Via Lage Aard, met de talloze boomkwekerijen, naar het viaduct dat toegang geeft tot de Royaal Dreef. Frank v/d Br bleef ineens achter, de ketting koos een niet gebaande weg. In het Ulvenhoutse Bos, waar het kwelherstel volledig achter de rug is, of het het juiste resultaat heeft opgeleverd is de vraag, hingen mistflarden tussen de bomen. Met wat fantasie was het alsof doorschijnende bosnimfen tussen de bomen dartelden, gelijk Kate Bush in de videoclip van Wuthering Heights. De doorsteek naar de buitengebieden van Chaam. Wijngaard Dassemus doet het nog kalmpjes aan. Twan test het elastiek. Hij besluit om over Galder huiswaarts te gaan, onderweg slaat het pechduiveltje nog een gat in zijn band. In België een niet te missen bord met de tekst dat het wegdek in bedenkelijke staat is. Zonder dat bord was het ons ook al duidelijk geworden. Gele markeringen geven aan waar de grootste gaten gerepareerd zullen gaan worden. Via de Lage Rooy, waar een onverlaat een complete zithoek in de berm achtergelaten heeft, gaan wij dieper het land van de Zuiderburen in. Links af de Habelaar in, vervolgens het eerste deel van de met in los verband gelegde klinkers geplaveide Haldijk, later gaat het over in een fietspad als een biljartlaken. Baarle Nassau. Groot Bedaf, restaurant De Aap. Om Alphen. Een viertal rijtuigen door dampende paarden getrokken. In de Oosterwijkse straat worden wij niet getrakteerd op de daar normaal lopende lakenvelders, nee wij worden getrakteerd op zes grijze vuilniszakken in de rechter berm, wat verderop ligt een aantal grote boodschappentassen met afval in de berm. Zij die op deze wijze met afval omgaan hebben zeer zeker niet vooraan gestaan bij het uitdelen van de grijze hersenmassa. Wat zou er toch in hun hoofd omgaan? Een paardenstaart op een scooter komt ons al claxonnerend voorbij. Wat oponthoud bij het oversteken van de weg. Dan aan de rechterkant in de wei, drie kamelen. Niet iedereen zal ze gezien hebben. De drie doen de naam van de tocht eer aan.
Vorige eeuw hadden wij ook een kamelentocht. In een rustcafé had de uitbater het over saharazand dat op de auto’s lag. Onze Italiaan zei toen gevat dat er ook kamelen meegekomen waren, hij doelde op de kamelen die toen nog bij de koepel van Toyota liepen. Achter het vliegveld kregen Arjan en Niek het op hun heupen, in een zucht en een scheet sloegen zij een niet te overbruggen gat. Bij de verkeerslichten vond de hergroepering plaats. Op de Vijf Eikenweg nog een buteo buteo in glijvlucht tussen de bomen.
Citaat van Lech Walesa: “In theorie is communisme beter, in de praktijk het kapitalisme”.
Zondag 22 maart Koffierit
Negentien man aan het vertrek. Het was fris. De zon deed zijn best de temperatuur op te krikken. Dorst was nog in ruste, evenals Molenschot. Bij het kraanreparatiebedrijf in het buitengebied van Chaam stonden de gieken fietr omhoog. Het terras van Bij Toontje Schoen was nog leeg. Galder, Meersel Dreef. Ook hier nog lege terrassen. Links van de brug over het water een ruim zwart sportbroekje met aan de zijkanten hoog opgesneden splitten. Jan van Gils zou gezegd hebben: ”Je kunt ver weg kijken”. De gespierde bovenbenen gingen over in eveneens gespierde billen. De traditionele bananenstop werd in de zon gehouden. Ganzen plukken ongestoord gras uit de grond. Buurtschap Hellegat wordt aangedaan gevolgd door buurtschap Vuchtschoot. Brabantse Delta is doende met een vernattingsproces. Onderweg naar de camping waar Ary graag een witte wijn dronk worden de ogen gestreeld door een strakker dan strak zittend kort sportbroekje. Beide billen werden zeer geprononceerd ten toon gesteld. De tunnelbak bij het Liesbosch werd vooraan in volle bak genomen, men had zelfs meer dan de eigen weghelft nodig. Van achteren kwam de wijze van rijden niet echt veilig over. De tunnelbak uit ging het gas er nog eens op. Mijn benen schoten in de ontploffingsstand. Pas bij het fietspad vond de hereniging plaats. Prinsenbeek. Haagse Beemden. Op de Moerlakenbrug weer een ontploffingsstand van de benen. Proberen niet bij de pakken te gaan neerzitten. Volgende keer nieuwe kansen. Bij de Abtshoeve, Peter nog aansloot, een bakje koffie of thee met een goed gevuld worstenbroodje. Na afloop met zijn allen op de foto. Een geslaagde dag.
Citaat van Ian Plimer: “Je kunt een industriële economie niet draaiende houden op wat zeewind en zonnestralen”.
Zondag 15 maart Heusden
Een half uur eerder vertrekken. Twaalf leden trotseerden de ochtendkou. Grasperken waren gekleed in een jasje van ijskristallen. Senior was bevangen door twijfels omtrent zijn fysieke toestand. Toch allemaal vol goede moed op weg. In de afzink van de brug over het kanaal vond de band van Frank de H het welletjes. De band was lid geworden van XR en blokkeerde verder rijden. Zijn BBB-opzetventiel verdraagt geen zefalpomp. Met een klein handpompje werd er lucht in geperst voor de tocht naar huis om een andere band te leggen. Mogelijk komt Frank de H ons nog achterop. Er is zout gestrooid. In de polder lange schaduwen van de bomen, de zon staat nog laag. Via de Zijlweg met de Kersenhof in ruste naar Keizersveer. Langs Hoek naar het kasteel van Dussen. De oneindig kronkelende weg langs het water en langs nog te bewerken velden is een genot voor de liefhebber. Op een rustig stuk gaat het tempo ineens fors omlaag; voor ons twee kleine kinderen die hun kunsten vertonen op hun fietsjes met zijwieltjes. Eén van de moeders, getooid met een weelderige krullende zwarte haardos en gekleed in een kleurige gevlekte legging kan het waarderen dat ons tempo omlaag ging tijdens het passeren. In Genderen was de rotonde versierd met een enorme stalen aalscholver die zijn vleugels liet drogen in de zon. Vandaag is het blijkbaar ook een dag om eens lekker te joggen. Een struise hinde komt ons tegemoet. Een tweedelig strak zwart looppakje laat een brede strook van de gespierde buik en rug vrij die door de frisse lucht vuurrood gekleurd waren. De Witte Molen van Dussen deed zijn naam eer aan.
Na de brug over de Bergse Maas de bananenstop. Via het natuurgebied richting Elshout. In de berm een witte matras. Wie dumpt nou een matras in een natuurgebied? Of is dit bedoeld als een spannende afwerkplek in de open lucht? In Drunen een wegomlegging naar Waalwijk. Op de Halvezolenlijn gaf senior aan last te hebben van zijn kwetsuur. Piet R en John bleven bij hem en namen de kortste weg naar Oosterhout. De anderen vervolgden in overleg hun route. Op het fietspad richting Waspik werden wij beloond voor de kortste weg met het aanschouwen van een zielsmooie verschijning. Na Raamsdonk had de rest van de groep ons weer ingehaald. Ja, je moet honderd procent fit zijn. Citaat van Farnoush Hamidian: “Als ik kijk naar de toekomst van Europa zie ik het huidige Iran”.
Zondag 08 maart Tweede poging Een klein wereldje brengt ons koude, kille groet deze ochtend. Zou de bijeenkomst in de Dominicuskerk er iets mee te maken hebben? De discrepantie tussen de vlaggen buiten en binnen was veelzeggend. Voor de spoorlijn van Dorst links af. Surea lag er nog loom bij, het water in de vennetjes spiegelglad, de bomen schudden de mistdruppels van hun takken. Veel wandelaars op pad. In Rijen dit keer gelukkig geen problemen bij de bij een aantal van ons beruchte Volvo-splitsing. Langs het spoor richting Tilburg. Er is al activiteit op de sportvelden, de tot kunstwerk omgetoverde boomstronk staat nog fier overeind. Op naar het snelfietspad F261. Het Stadsbos013 ontwaakt. Een lage waterstand in de vijver waarin het kunstwerk dobbert. De fietsenstalling bij het treinstation van de Universiteit is volgepropt met tweewielers. Zigzaggend door de wijk met scholen en bedrijven en vervolgens wordt de Mediterrane wijk aangedaan. Vanaf de achterkant van de groep heb je een mooi zicht op de nieuwe shirtjes. In de verlichte tunnels vallen de reflecterende strepen op. Dit komt de veiligheid ten goede. Na Loon op Zand noopt de interne afvoer van Frank de H hem te stoppen. Even later volgen Marco en Dick zijn voorbeeld. Het tempo vooraan gaat omlaag zodat de waterlaters terug kunnen komen. Al zigzaggend naar ’s-Gravenmoer. Mario waarschuwt voor de opgebroken weg bij Oosteind. Hij had gelijk, halverwege was de weg volledig geblokkeerd, terug en de klinkerweg door Oosteind wordt ons deel. De benen van Twan lopen vol, Piet R besluit bij hem te blijven. De rest van de groep verdween meter voor meter uit het zicht.
Citaat van Brian Tracy: “leer van de fouten van anderen, je leeft niet lang genoeg om ze allemaal zelf te maken”.
Zondag 01 maart Eerste poging
Het floers van de nacht is al geruime tijd door de aan kracht winnende zonnestralen verdreven. Bij het vertrekpunt staan dertien man, Jorrit Bergsma zal hier trots op zijn, het nummer bracht hem op de afgelopen Olympische Spelen een bronzen en een gouden medaille, bij wijze van spreken te trappelen om aan de eerste officiële rit van het seizoen te beginnen. Met eigen gedachten, met eigen ambities en met eigen doelstellingen en met eigen twijfels. Bijna iedereen in het nieuwe clubtenue. De zon staat gevaarlijk laag, oppassen dus. Goed te zien dat voor velen het seizoen begonnen is, Er is een groot aantal fietsgroepen onder weg voor een tocht. Via Dorst naar Bavel. Het Eikbergseveld is vol gebouwd met woningen uit de buitencategorie, hier zijn weinig tot geen statushouders. Nestor heeft heel de week last van de hik gehad, vandaag gaat het niet echt van een leien dakje, hij besluit rustig naar huis te fietsen. Het water in het Ulvenhouts Bos staat laag. Daar waar vorig jaar de sloten en greppels tot de rand gevuld waren is nu de bodem zichtbaar met slechts hier en daar een zeer klein poeltje water.
Het voorjaar is in aantocht, dat is te merken aan de vogels en aan de uitlopers van struiken en bomen. De voedzame sapstromen komen geleidelijk op gang. Ruim voor het fietspad tussen Gilze en Chaam komt de achterband van de fiets van Ivo in opstand. De lucht ontsnapt. De buitenband was meer dan weerbarstig. Uiteindelijk bracht het wonderapparaatje van frank de H uitkomst. De handcompressor van Niels zou verse lucht in de band pompen. Het bleef bij zou. Uiteindelijk deed de alom bekende zefal-pomp van Piet R datgene waarvoor die meegenomen was. Twan, herstellend van een opgelopen kou, ging via een kortere weg naar Den Hout. Langs de Flaasbloem naar de Franse Baan. Het mobilisatiecomplex lag er vredig bij. Een perceel met prei was voor de helft geoogst. De geur van de prei ontlokte een Pavlov-reactie. Na het gasstation rechts af. Vijfhuizen, Schootjesbaan en Schriekenweg deden mij denken aan de Sluizentocht van weleer. Hoogstwaarschijnlijk zegt dit de meesten niets. De Sluizentocht werd vorige eeuw ieder voorjaar georganiseerd waar onder andere onze oud-nestor Piet van G een drijvende kracht was. De Oude Rielsebaan werd opgezocht. Brabant Water test de waterleidingen. De wind begint zijn tol te eisen. John toont een moedig karakter. In Oosterhout langs het Wilhelminakanaal blijkt dat bij Marc het vet ruimschoots van de soep is, zijn benen lopen vol, het melkzuur spuit uit zijn oren. De pijp is zowat leeg. Wat wil je als je een aantal zieke dagen achter de kiezen hebt. Zo zie je maar weer, ook een toerfietser kan het beste maar fris aan de start verschijnen. Kwaaltjes zijn niet te verbergen.
Citaat van Khomeini: “Als wij een van hen doden, dan gaan wij naar het paradijs. Als zij ons doden, gaan wij ook naar het paradijs”.
Oude verslagen zijn terug te vinden op Informatie voor leden